تنهايم و تنهايی ام با تو پر است

آنچنان دستخوش تقديرم

آنچنان سير از زندگی

انچنان سر خورده و پر از گناه

ماندنم بس پوچ و پر از اشتباه.

خواستم برگردم اما راه نيست.

خواستم طی کنم ره هموار نيست

خواستم تا تکيه بر ديواری نهم ديوار نيست



تنهايم و تنهايی ام با تو پر است...

گر چه سخت اما پر از زيبايی است

دلخوش و مست از لحظه های بودنت

می بالم به خود از حضور بی تنت

گرمی دستت هميشه يارم است

مهربانی هايت همراه من است

کاش بودم لايق بخشندگيت...

چكاوك

كجاي اين شهرغريب پنهون ميشي خورشيدكم

پشته كدوم سد سكوت پر ميكشي چكاوكم

چرا به من شك ميكني من كه منم براي تو

لبريزم از عشق تو سرشارم از هواي تو

گريه نميكنم نرو اه نميكشم بشين

حرف نميزنم بمون بقض نميكنم ببين

دست كدوم غزل بدم نبض دل عاشقمو

پشت كدوم بهانه باز پنهون كنم هق هقمو

اگر چه من به چشم تو كمم قديميم گمم

اتشفشان عشقمو درياي پر تلاطمم

گريه نميكنم نرو اه نميكشم بشين

حرف نميزنم بمون بقض نميكنم ببين